فریادم از سکوت توست

دادم از بی دادیست

پس دریابم ای هستی هستیم 

اگر برای با تو بودن لحظه ای غفلت نمی کردم

و برای با تو ماندن خودم را خار نمی کردم

 آنگاه می فهمیدی معنی تلخ بی وفایی را

داشتم اشکهایم را

 روی نامه ای عاشقانه با

 قطره چکان جعل میکردم خاطرم آمد

 شاید دلتنگ خنده هایم باشی ببخش اگر

 این روزها عشق با گریستن ثابت میشود

سکوت بی صدایت سوز دارد

غم آن شانه هایت سوز دارد

ندانستی که رفتن بی اثر بود

کبود   ردپایت   سوز دارد

من در خلوت تنهایی خود

به این باور رسیده ام

که اینجا برای زنده ماندن باید مرد!

میخوام یه کم نامهربون باشم عینه خیلی از ادما.........

بده که  میخوام شبیه شماها بشم.....

شاید شبیه بعضی وقتای تو رهگذرکه داری وبلاگمو میخونی؟!....درسته نامهربون؟؟..

خیالی هست؟؟!........... نچ نیست

منم قاطی اون خیلی ادماو تو ....

حرفی هست، به کسی بر میخوره ؟؟؟....... نمیدونم ولی مطمئنا به خودم و دلم

                                                                                                         افلاطون

 ۱.عشق مثل آب ميمونه.....  که ميتوني توي دستت قايمش کني.....  آخرش يه روز دستت رو باز ميکني ميبيني نيست.....  قطره قطره چکيده بي انکه بفهمي....  اما دستت پر از خاطره است.

تموم اونایی که با من یکرنگ و صادق بودن تموم شمایی که پیشم بودین....تموم شمایی که

با غمام و خوشیام شریک شدین....تموم شمایی که دوست واقعی بودین نه یه عده سود جو

.....با شمام تک تکتونو با تموم وجودم با تموم عشقم با نیت کاملا خوب دست حق

میسپارم...برای تک تکتون آرزوی موفقیت و کامیابی میکنم

آرزوی آبرو....آرزوی دلخوشی....آرزوی سر بلندی.....آرزوی استواری و خیلی

آرزوهای بزرگ بزرگ میکنم

دوستتون دارم

ازتون میخوام همیشه به یادم باشین

بی تعصبی تا این حد؟

بی ارزشی تا این حد؟

بی غیرتی تا این حد؟

دهن بینی تا این حد؟

بد دهنی تا این حد؟

خوبه میشناختیم و میدونستی که....!

پس سهم من چی میشه؟

از همه ی خاطراتم

از همه ی عشق و علاقه ی بی دریغ ام از احساس پاک و بی آلایشم

از همه ی اون لحظه هایی که به یاد تو گذشت

از همه ی دل تنگی هام  بی قراری هام

دیگه برو ،برو  پی کارت!

       به نام يگانه آفريننده هستی

انسان آنقدرها كه به نظر مي آيد ،

كوچك و حقير نيست .

او تمامي آسمان و كائنات را در خويشتن دارد .

او همه ي هستي را در خويش پيچيده است .

 او در ظاهر شبنمي بيش نيست ،

اما در دل ، اقيانوسي بي كرانه را پنهان كرده است .

علم ، به همين ظاهر محدود پرداخته است : ظاهر شبنم .

آنهايي كه به  ژرفا ي هستي آدمي فرو رفته اند ،

 با شگفتي دريافته اند كه

 هر چه بيشتر در اين بي كرانه غرق شوند ،

 او را بي كرانه تر مي يابند.

 هنگامي كه به هسته ي مركزي وجود آدمي مي رسي ،

 در مي يابي كه او با هستي يگانه است .

 او همه ي جهان است .

 اين است تجربه ي الوهي در انسان .

 به درون خويش سفر كن .

 به  ژرفا ی  خود برو .

 خدا در توست .

 كشفش كن .